Serwis qnwortal.com wykorzystuje "ciasteczka". Więcej w naszej polityce Cookies.

Społeczność jeździecka czeka na Ciebie

Już dziś dołącz do internetowej społeczności jeździeckiej skupiającej pasjonatów i profesjonalistów hippiki.


  • skupiamy 19 tysięcy Koniarzy
  • ponad 900 wartościowych artykułów
  • ponad 600 tysięcy zdjęć
  • ciekawe dyskusje
  • ludzie pełni pasji
  • fotorelacje z zawodów
  • rozbudowana baza rodowodowa
  • giełda koni i ogłoszenia

Masz już swój profil?

Zostań członkiem społeczności

* powyższe proste pytanie ma na celu
ochronę przed automatami spamującymi


Korzystanie z serwisu jest darmowe. Pełny dostęp uzyskasz po zarejestrowaniu się.
Dołączenie do nas nie zajmie więcej niż 30 sekund.

Twoje konto



Zobacz też

Kalendarz jeździecki

Grudzień 2018

PnWtSrCzwPtSobNd
  1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 
 
Brak zaplanowanych wydarzeń na dzisiaj...

Wasza opinia

Gdzie jest paszport Twojego konia?








Głosy: 1031 Opinie: 3



Zdrowie: Grzybice koni nie są tylko okresowym uszczerbkiem piękności.

Oprócz najczęściej obserwowanych grzybic naskórnych, u koni stwierdza się bardzo groźne dla ich zdrowia grzybice podskórne (mycoses subcutaneosa) i narządowe, czyli głębokie (mycoses systematica).

Grzybice podskórne (mycoses subcutaneosa) wywołują grzyby z rodzaju Rhinosporidium, Entomophtora, Pytium i Sporothrix. W Europie infekcje tych grzybów są, poza sporotrichozą, okazjonalne i wiążą się raczej z importem koni z cieplejszych rejonów globu. 

Rinosporydioza (rhinosporidiosis) jest przewlekłą chorobą błon śluzowych pyska, dróg rodnych i worka spojówkowego m.in. u koni, u których znana jest jedynie postać nosowa (polipowate narośle w jamie nosowej) wywoływana przez grzyb Rhinosporidium seeberi. Choroba występuje w Pd.-Wsch. Azji, Ameryce Pd., Australii i Nowej Zelandii. Ze względu na coraz częstsze importy koni, odnotowywana już i w Europie.

Pytioza (pythiosis) jest chorobą występującą w USA, Ameryce Pd. i Australii. W Europie praktycznie nie notowana. Klinicznie objawia się poważnymi owrzodzeniami okolicy nosa i kończyn.

Sporotrichoza (sporotrichosis) jest przewlekłą chorobą skóry, naczyń i węzłów chłonnych a niekiedy nawet narządów wewnętrznych u ludzi i zwierząt (głównie koni oraz innych koniowatych). Wywoływana przez gatunek grzyba Sporotrichum schenckii. Zarazek jest grzybem saprofitycznym. Żyje na roślinach i owocach oraz produktach ich rozpadu. Infekcja najczęściej następuje drogą przyranną (ukłucia kolcami, użądlenia os czy pszczół) i zazwyczaj prowadzi do zmian miejscowych. W przypadku przedostatnia się grzyba do organizmu przez błony śluzowe (np. przewodu pokarmowego), może dojść do postaci rozsianej. Klinicznie objawia się powstaniem ropiejących guzów w skórze i tkance podskórnej. Przerzuty mogą się szerzyć drogą limfatyczną do narządów wewnętrznych i kości. Choroba występuje na całym świecie a w Europie najczęściej odnotowywana była we Włoszech, Francji i Grecji.

Grzybice narządowe (mycoses systematica) zwane inaczej głębokimi (endomikozami) są schorzeniami tkanek i narządów wewnętrzych a także posocznicami wywoływanymi przez grzyby z rodzaju: Aspergillus, Candida, Cryptococcus, Histoplasma, Mucor i Absidia. Zakażenie rozwija się najczęściej drogą oddechową, rzadziej przyranną - przez uszkodzone powłoki skórne. Grzybice narządowe często nie dają charakterystycznych objawów klinicznych, stąd prawidłowe rozpoznanie ich sprawia czasami poważne trudności. Zła lub spóźniona diagnoza może być przyczyną śmierci zwierzęcia.

Aspergiloza (aspergillosis) powodowana jest przez grzyby z rodzaju Aspergillus (kropidlak), które są szeroko rozpowszechnione w całym świecie. W zależności od tego, czy mamy do czynienia z infekcją tkanek przez rozwijający się grzyb, czy też z zatruciem toksynami (aflatoksyny) wytworzanymi przez saprofitycznie bytujące drobnoustroje poza organizmem, możemy mówić o grzybicy narządowej (sytemomykozie) lub zatruciu (mykotoksykozie). Aflatoksyny są jednymi z najsilniejszych trucizn pochodzenia naturalnego. Wytwarzają je szczepy A. flavus i A. parasiticus. Do tej pory rozpoznano około 300 gatunków kropidlaka, z czego kilka odgrywa w patologii chorób znaczącą rolę (m.in.: A. fumigatus, A. flavus, A. niger, A.nidulans, A. versicolor). Grzyby te są chorobotwórcze głównie dla ptaków. U koni aspergiloza przebiega w postaci groźnej, przewlekłej postaci płucnej lub rzadziej jelitowej. Ze strony układu oddechowego objawy nie są zbyt charakterystyczne. Odnotowuje się kaszel, duszność różnego stopnia, nieznacznie podwyższoną temperaturę ciała i zmniejszony apetyt. Z infekcją układu oddechowego może wiązać się także aspergiloza worków powietrznych.  Kropidlaki Aspergillus sp. mogą być także przyczyną ronień u klaczy i zapaleń rogówki oka.

Kandydaza (candidasis) jest chorobą m.in. koni, wywoływaną przez Candida albicans, C. tropicalis lub C. kefyr. Głównie obserwuje się zakażenia szyjki i jamy macicy, zapalenia płuc a czasami zapalenie rogówki oka. Najbardziej wrażliwe na zachorowanie są źrebięta.

Kryptokokoza (cryptococcosis) to schorzenie układu oddechowego i zatok nosowych. Może rozwinąć się infekcja narządów wewnętrznych, kości i opon mózgowych. Objawy są nietypowe (głównie ze strony narządu oddechowego) i nie pozwalają na jednoznaczne postawienie diagnozy. Wywołuje je grzyb Cryptococcus neoformans.

Epizootyczne zapalenie naczyń i węzłów chłonnych (lymphangitis epizootica) jest przewlekłą chorobą jednokopytnych (konie i muły). Jako czynnik chorobotwórczy wymienia się Histoplasma farciminosum. Naturalnym rezerwuarem zarazka jest gleba. Do organizmu dostaje się najczęściej przez uszkodzoną skórę. W stadninach, gdzie często występuje, może wnikać także drogą pokarmową. Zakażenie rozwija się w skórze właściwej, tkance podskórnej i naczyniach chłonnych. Obraz kliniczny cechuje się powstawaniem owrzodzeń skóry i zapaleniem naczyń chłonnych z tworzeniem się wzdłuż ich przebiegu guzków, stopniowo przekształcających się w ropnie. Wyjątkowo rozwija się grzybica narządowa. Człowiek jest odporny na to zakażenie. Choroba występuje na całym świecie; w Europie szczególnie odnotowywana była w Szwecji, Niemczech, W. Brytanii i Polsce.

Fikomykoza lub mukormikoza (ficomycisis s. mucormycosis). Grzyby z rodzaju Mucor sp. (np. M. mucedo i M. racemosus) oraz Absidia (np. A. corymbifera) są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Stwierdza się je w glebie, nawozie i gnijącym materiale roślinnym. Można znaleźć je w paszy, np. sianie po tzw. samozagrzaniu się. Zwykle jest to schorzenie wtórne, wikłające toczące się już procesy chorobowe, np. choroby układu oddechowego. Zakażenie następuje przez drogi oddechowe lub przewód pokarmowy. Charakter tego schorzenia jest wybitnie przewlekły. Rozwijają się zmiany ziarninowate w skórze i tkance podskórnej, w węzłach chłonnych, płucach i ośrodkowym układzie nerwowym. Mogą być przyczyną ronień u klaczy. Rozpoznanie jest trudne.


Strony:    « Poprzednia    1 | 2 | 3 | 4    - Następna »  



Wysłano dnia 22-12-2004 przez Grzegrz Nowak
 
Ciekawy artykuł? Kliknij:

Ciekawy artykuł?




Ankieta tego artykułu


Czy konie w Twojej stajni mają grzybicę ?





Głosy: 23 Opinie: 0


« Wyniki Ankiety »

Oceny artykułu


Aktualna ocena: 4.88

Twoja ocena:






Głosy: 9


Twój komentarz do tekstu Zdrowie: Grzybice koni nie są tylko okresowym uszczerbkiem piękności. Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

Re: Grzybice koni nie są tylko okresowym uszczerbkiem piękności.
super pomoc ,dziekuje za dokladne i wyczerpujace informacje
dodano przez wega (PW) dnia 25-12-2004



© 2003 - 2014, qnwortal.com © Arłamowski Investment