Choroby i wady u źrebiąt II
Data: 28-02-2004
Temat: Choroby rebiąt - cz. 2


Pierwsza doba po urodzeniu, to czas obserwacji. W tym czasie poznajemy źrebaka, przyglądamy sie jego budowie i czynnościom fizjologicznym. W tym artykule możecie przeczytać o biegunce, zaparciu i wadach kończyn.

Biegunka

Nieleczona biegunka często kończy się śmiercią, zwłaszcza w pierwszych dniach życia źrebaka. Przyczyną bywa posocznica (zakażenie krwi) lub zapalenie jelit i żołądka. rebak ma podwyższoną temperaturę, jest osowiały, nie ma apetytu, jego kał jest płynny i zgniły. Koniecznie trzeba wezwać lekarza, który zaaplikuje odpowiedni lek.

Biegunka może być wywołana łakomstwem źrebaka. Należy wówczas ograniczyć spijanie nadmiaru produkowanego mleka przez zdajanie klaczy.

Biegunka występuje też często u źrebaków, które zjadają kał matki. Należy więc usuwać odchody zarówno z boksu jak i z wybiegu.
9-12 dni po wyźrebieniu u klaczy występuje ruja, która trwa ok. 5 dni. Występująca w tym czasie biegunka zazwyczaj ustaje po skończeniu rui.

Choremu źrebakowi należy zapewnić dobrą opiekę. Powinien przebywać w tych dniach w ciepłym pomieszczeniu, mieć dostęp do czystej wody. Trzeba pilnować aby nie doszło do odwodnienia. Zaleca się odizolowanie go od innych źrebiąt. Powinno się również zdezynfekować boks w którym przebywa, myć zabrudzonego źrebaka aby nie doszło do podrażnień skóry.

Zaparcie

Przeciwieństwem biegunki jest zaparcie. Najczęstrzą jego przyczyną jest zatrzymanie smółki. Zauważono, iż występuje ono częściej u ogierków niż u klaczek. Pierwsze wyraźne objawy pojawiają się po ok. 12 godzinach od urodzenia. rebak dość często napina się i odsadza ogonek chcąc oddać kał. Gdy bolesność staje się coraz większa zmniejsza się mu apetyt, źrebak może kłaść się płasko, podnosić, tarzać, kulić, a nawet rzucać na ziemię i miotać. Zdarzają się przypadki wpadania w stan szoku. Należy jak najszybciej wezwać weterynarza.

Aby nie doszło do dużych bolesności, należy obserwować źrebię po urodzeniu do czasu oddania smółki. Jeśli nie odda jej po 12 godzinach zastosujmy lewatywę. Nawet jeśli źrebak odda pierwszą smółkę a potem ma problemy z oddaniem kału, to także zastosujmy lewatywę. Płyn stosowany do lewatywy może to być 300 ml. ciepłej wody z mydłem, lub oleju parafinowego. Płyn ten wstrzykujemy strzykawką do odbytu. Należy uważać, aby w trakcie zabiegu nie uszkodzić tkanki wyściełającej odbyt i prostnicę.

Wady kończyn

Zazwyczaj na deformację nóg składa się kilka czynników. Mogą być to: wadliwe żywienie, nieprawidłowe położenie płodu, wady dziedziczne i urazy. Ważne w leczeniu jest korygowanie deformacji w celu zlikwidowania wady, lub zatrzymaniu jej postępowania. Dobrze jest podawać klaczy i źrebakowi witaminy i wapno.

Często występującą wadą jest przykurcz ścięgien mięśni prostowników. rebak stoi na przodzie kopyta ze zgiętymi nogami, lub podkurcza kopyta stając na przednich częściach pęciny. Zalecane jest ograniczenie ruchu źrebakowi i gruba ściółka w boksie, aby zapobiec otarciom skóry. Leczenie zazwyczaj polega na założeniu klamry na tylną część nogi, którą zdejmuje się co dwie godziny aby przywrócić normalne krążenie krwi. Klamra ta powoduje rozciąganie ścięgien, przez co źrebak może spokojnie stanąć na kopytkach i zazwyczaj po kilku dniach można ją zdjąć. Po ostatecznym zdjęciu klamry źrebak znów może biegać, a przez jego ruch i obciążenie ścięgien postawa jego unormuje się.

Zdarza się, iż ścięgna mięśni zginaczy są słabe i tylna część pęciny dotyka ziemi. Często źrebak na niej się opiera zamiast na kopytach. Zaleca sie trzymanie źrebaka w stajni na miękkiej ściółce. Niekiedy zakłada się na kilka dni gips z włókna szklanego, aby zapewnić oparcie pęcinie.

U większości źrebiąt leczenie obu przypadków daje pozytywne rezultaty, dzięki wczesnemu zastosowaniu terapii.







Wydrukowano z serwisu Jeździeckiego Centrum Informacyjnego
Adres artykułu http://www.qnwortal.com/artykul_31